Dostaliśmy kiedyś w prezencie kawał udźca sarniego. Długo nie miałam pojęcia, co z niego zrobić, więc tkwił sobie nieszczęśnik w zamrażarce... dopóki przeglądając magazyn „Kuchnia” nie natrafiłam na przepis Tessy Capponi-Borawskiej na tyrolski gulasz z sarniny. Pomyślałam, że gulasz to chyba najbezpieczniejszy sposób na eksperymenty ;) Najpierw 2 dni marynowałam mięso w czerwonym winie, później obsmażyłam i dusiłam... i dusiłam... i dusiłam, aż po 3 godzinach mięso nareszcie zrobiło się naprawdę miękkie ;) No i tak... Gulasz smakował naprawdę nieźle, chociaż sarna to chyba jednak nie do końca nasze smaki. Jednak wolę gulasze z wołowiny, cielęciny i wieprzowiny ;) Fajnie było jednak spróbować czegoś innego niż zwykle.
TYROLSKI GULASZ Z SARNY Z BORÓWKAMI
1kg sarniny bez kości,
1 butelka czerwonego wytrawnego wina,
2 gałązki świeżego rozmarynu,
4 liście świeżej szałwii,
3 listki laurowe,
8-10 jagód jałowca,
2 cebule,
3 łyżki mąki,
150g smalcu (dałam o wiele mniej, jakieś 50-60g),
250ml śmietanki kremówki (dałam mniej, ok. 150ml),
sól,
pieprz,
konfitura z borówek (lub żurawin)
Mięso pokroić w małą kostkę, włożyć do garnka (najlepiej glinianego) razem z ziołami i przyprawami. Zalać winem, szczelnie przykryć i włożyć do lodówki na 2 dni. Po tym czasie wyjąć mięso z marynaty (marynatę zostawić), osuszyć papierowymi ręcznikami, obtoczyć w mące, strząsając jej nadmiar. Cebulę pokroić w cienkie talarki, obsmażyć na smalcu, aż nabierze złotego koloru, dodać mięso i dalej smażyć. Wlać marynatę (wino z ziołami), doprawić do smaku solą i pieprzem. Gotować ok. 3 godziny (lub dłużej) na małym ogniu, aż mięso będzie miękkie. Przez większość czasu dusić pod przykryciem, a pod koniec można zdjąć pokrywkę, aby sos mógł odparować. Trzeba pilnować i mieszać od czasu do czasu, żeby nic nie przywierało. Gdy mięso będzie miękkie, wyjąć je łyżką cedzakową, a sos przecedzić przez sito i połączyć ze śmietanką. Włożyć mięso z powrotem do sosu i podgrzewać parę minut na małym ogniu. Podawać z borówkami.
Nazwa tych klusek brzmi dziwnie i może niezbyt przyjemnie, ale co poradzić – nie ja ją wymyśliłam ;) Ot, szukałam przepisu na zagospodarowanie gotowanego mięsa z rosołu i natrafiłam w książce na takie coś... Na pierwszy rzut oka kluski wyglądają jak śląskie, ale w rzeczywistości smakują zupełnie inaczej. I chociaż zawierają mięso, smakują też inaczej niż pyzy z mięsem. Nam smakowały bardzo, zwłaszcza polane sosem pieczarkowym :)
kluski gumowe
KLUSKI GUMOWE
1 kg ugotowanych ziemniaków,
250 g ugotowanego mięsa (z rosołu),
ok. 250 g mąki ziemniaczanej,
2 żółtka,
sól,
½ łyżeczki pieprzu
Ziemniaki i mięso przepuścić przez maszynkę, doprawić solą i pieprzem, dodać żółtka i mąkę. Dokładnie wyrobić ciasto. Dłońmi oprószonymi mąką formować niewielkie kluski, wrzucać je do osolonego wrzątku. Gotować ok. 2 minuty od momentu wypłynięcia na powierzchnię. Podawać z sosem grzybowym lub pieczarkowym i dowolną surówką.
(źródło: książeczka „Lane, leniwe, śląskie” H. Szymanderskiej)
Radiatori to chyba najzabawniejszy makaron, jaki widziałam (no, nie licząc makaronu na wieczór panieński i tego typu okazje... o wiadomym kształcie). Kształt radiatori kojarzy mi się z larwami, ale nie odstrasza mnie to bynajmniej :D Makaron ten kupiłam w Toskanii, zaś pyszny warzyny sos jest inspirowany tym, który jadłam w Sienie w barze sprzedającym jedzenie na wagę :) W Sienie ten sos towarzyszył makaronowi o kształcie sporych kwadratów (niestety nie wiem, jaka jest jego włoska nazwa). Radiatori posiada wszystkie zalety, których nie ma maccharoni al farretto - krótko się gotuje, łatwo nakłada i nie sprawia problemów w jedzeniu. Na dodatek w jego szczelinach mieści się dużo sosu :)
RADIATORI Z SOSEM WARZYWNYM (na 4 porcje) 400g makaronu radiatori (oczywiście może być też każdy inny), 1 cebula, 2-3 ząbki czosnku, 1 mała cukinia, ½ bakłażana, ½ czerwonej papryki, ½ żółtej papryki, 1 puszka pomidorów, sól i pieprz, oregano, oliwa, opcjonalnie trochę startego parmezanu lub pecorino Cebulę i czosnek drobno posiekać. Cukinię, bakłażan i papryki pokroić w małą kostkę podobnej wielkości.
Na patelni rozgrzać odrobinę oliwy. Wrzucić cebulę, a gdy się zeszkli, dodać czosnek. Po ok. 30 sekundach dodać cukinię, bakłażana i papryki. Smażyć razem ok. 5-7 minut. Następnie dodać pomidory w puszce. Gotować na średnim ogniu, aż sos zgęstnieje, a warzywa będą miękkie. Doprawić do smaku solą, pieprzem i oregano. Makaron ugotować w osolonej wodzie zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedzić i od razu wymieszać z sosem. Gotowe danie można posypać startym parmezanem lub pecorino.
Uwielbiam tacos – czymkolwiek by je nie nadziać, są pyszne :)
Tym razem wypróbowałam przepis na nadzienie kurczakowo-warzywne wg przepisu z ksiażki Pola Martina „Sztuka gotowania na co dzień”. Nie zawiodłam się :) W pół godziny powstały smakowite i chrupiące tacos, które znakomicie sprawdziły się jako sobotni obiad.
TACOS Z KURCZAKIEM I WARZYWAMI (na 4 porcje)
8-12 muszli tacos,
2 filety z piersi kurczaka,
½ czerwonej papryki,
½ zielonej papryki,
½ małej cukinii,
½ cebuli,
3-4 łyżki pomidorowego sosu taco albo sosu salsa,
sól i pieprz,
2 łyżki oleju
Papryki i cukinię pokroić w cienkie paseczki. Cebulę pokroić w piórka. Kurczaka umyć, osuszyć i także pokroić w cienkie paski. Oprószyć mięso solą i pieprzem. Na patelni rozgrzać 1 łyżkę oleju i obsmażyć mięso, aż będzie rumiane. Przełożyć do miski, a na patelni rozgrzać drugą łyżkę oleju. Wrzucić cebulę i smażyć przez chwilę, a gdy się zeszkli, dodać papryki i cukinię. Smażyć, od czasu do czasu mieszając, przez 8-10 minut, aż warzywa zmiękną. Dodać fasolę, kurczaka i sos taco. Doprawić solą i pieprzem. Smażyć razem jeszcze 2 minuty. Muszle tacos włożyć do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na 2-3 minuty, aby zrobiły się bardziej chrupiące. Następnie wyjąć je i napełnić farszem. Od razu podawać.
Od czasu do czasu wracam do tego przepisu, bo jest to jeden z naszych ulubionych sposobów na kurczaka. Słodko-pikantny, śliwkowy sos sprawia, że kurczak jest miękki i aromatyczny. Przepis podpatrzyłam na blogu Edysi :)
KURCZAK PO CYGAŃSKU (na 4 porcje)
4 nogi (udka + podudzia) kurczaka,
1 cebula,
½ szklanki powideł śliwkowych,
½ szklanki pikantnego ketchupu,
8-10szt. suszonych śliwek,
¾ szklanki wody,
sól i pieprz,
słodka papryka w proszku,
olej
Udka oddzielić od podudzi (można też zostawić je w całości). Mięso oprószyć solą, pieprzem i papryką w proszku. Obsmażyć na oleju ze wszystkich stron, aż skórka się zrumieni. Przełożyć mięso do naczynia żaroodpornego. Cebulę posiekać i zeszklić na niewielkiej ilości oleju. Dodać pokrojone na kawałki suszone śliwki, powidła, ketchup i wodę. Gotować, mieszając, aż sos nieco zgęstnieje. Gorącym sosem polać kurczaka. Piec pod przykryciem przez godzinę. Na 15 minut przed końcem pieczenia zdjąc pokrywkę lub folię aluminiową, aby sos mógł bardziej zgęstnieć. Podawać z ziemniakami lub chlebem i dowolną sałatką/surówką.
Maccharoni al ferretto, czyli „makaron z fiszbiny” – to tradycyjny włoski sposób formowania makaronu za pomocą drutu, popularny w rejonie Kalabrii. Pasek makaronu nawija się tak, aby powstała gruba, skręcona rurka. Makaron ten kupiłam w Toskanii i dopiero później doczytałam o jego kalabryjskim pochodzeniu.
Przygotowałam go według przepisu podanego na opakowaniu – z kiełbaskami, grzybami i sosem pomidorowym. Pysznie, sycąco i rozgrzewająco :) Oczywiście ten sos będzie smakował doskonale także z innymi rodzajami makaronu – np. penne.
Jeśli chodzi o maccheroni al ferretto, to ten makaron gotuje się bardzo długo – aż 18 minut. Ciężko się go nakłada, bo łatwo ześlizguje się z łyżki i paskudzi sosem stół i talerz ;P I niestety nie jest zbyt estetyczny w jedzeniu – dlatego nie polecam na romantyczną kolację ;) Niemniej warto było go wypróbować – ot tak, w ramach ciekawostki.
MAKARON Z KIEŁBASĄ I GRZYBAMI W SOSIE POMIDOROWYM (na 4 porcje)
400g makaronu,
250g włoskiej kiełbasy*,
200g grzybów (świeżych lub mrożonych – użyłam mrożonych podgrzybków),
1 puszka pomidorów,
1 łyżka posiekanej natki pietruszki,
1 cebula,
1 kieliszek białego wina,
30g parmezanu,
oliwa,
sól i pieprz,
słodka papryka w proszku
Na patelni rozgrzać odrobinę oliwy i podsmażyć na niej posiekaną cebulę i pokrojoną w plasterki kiełbasę. Dodać pokrojone na plasterki grzyby i smażyć razem kilka minut. Wlać wino i doprowadzić do wrzenia, następnie dodać pomidory w puszce. Doprawić solą, pieprzem, papryką w proszku i natką pietruszki. Dusić ok. 10-15 minut, aż sos zgęstnieje.
Makaron ugotować według przepisu na opakowaniu. Odcedzić i od razu wymieszać z gorącym sosem. Posypać parmezanem i podawać.
* Niestety włoskie kiełbaski są dość trudne do zdobycia w Polsce, ja użyłam surowej dojrzewającej kiełbasy i spisała się b. dobrze :)
A poniżej filmik przedstawiający sposób skręcania makaronu na drucie:
Tak, tak - noworocznymi postanowieniami objęłam także sferę kulinarną :) Lista potraw, które „koniecznie muszę zrobić” rośnie, ale gdy przychodzi co do czego, wszystko rozmywa się i odchodzi na dalszy plan. Konkretna lista na pewno podziałałaby na mnie bardziej mobilizująco.
Dlatego niniejszym postanawiam, iż w 2013 roku upiekę/ugotuję: 1. Banoffee pie 2. Pavlovę 3. Indyka Mole Poblano 4. Schab w sosie waniliowym (oczywiście nie słodkim ;) 5. Ptysie 6. Hummus 7. Cantuccini 8. Falafle 9. Blondies 10. Chleb (jeszcze nigdy sama nie piekłam) 11. Zupę fistaszkową 12. Serowe fondue
12 potraw na 12 miesięcy. Myślę, że to realny plan ;)
A Wy? Macie jakieś potrawy, które wielokrotnie postanowicie ugotować, a potem notorycznie o nich zapominacie? Albo chcecie, ale z drugiej strony obawiacie się porażki lub smakowego niewypału? :)
