Ta-daam! Moje pierwsze ptysie :) 
A w zasadzie moje pierwsze udane ptysie. 

Najpierw zmierzyłam się z przepisem Michela Roux, ale niestety – ptysie urosły bardzo niewiele i błyskawicznie zrobiły się miękkie. Nie wiem czy to kwestia tego, że M. Roux używa pół na pół mleka i wody (a nie tylko wody, jak w typowym cieście ptysiowym) czy to wina moja, bo bojąc się, że ciasto będzie za rzadkie, dodałam mniej jajek niż wynikało z przepisu. 
W każdym razie po ich upieczeniu natychmiast zaczęłam szukać innej receptury. 

W drugim podejściu wykorzystałam przepis dorotus76 i ptysie wyszły perfekcyjnie :) 

Tym sposobem upiekłam profiterolki, czyli mini-ptysie „na jeden kęs”. Inspirując się przepisem ze „Złotej Księgi Czekolady”, nadziałam je bitą śmietaną i polałam czekoladowym sosem... :) 


MINI-PTYSIE Z BITĄ ŚMIETANĄ I SOSEM CZEKOLADOWYM 
(przepis na ok. 40 sztuk) 

ciasto ptysiowe: 

• 1 szklanka wody, 
• 125 g masła (ewentualnie margaryny), 
• 1 szklanka mąki pszennej, 
• 4 jajka 

bita śmietana: 

• 250 ml śmietanki kremówki, 
• 1 łyżka cukru pudru, 
• 1 łyżeczka cukru wanilinowego 

sos czekoladowy: 

• 100 g gorzkiej czekolady, 
• 2/3 szklanki mleka, 
• 3 łyżki cukru pudru, 
• 2 łyżeczki skrobi kukurydzianej (może być też zwykła mąka pszenna) 

Ptysie: W rondlu zagotować wodę z masłem (lub margaryną). Na gotującą się wodę wsypać mąkę, bardzo energicznie mieszając drewnianą łyżką lub trzepaczką, aż ciasto będzie gładkie i będzie odchodzić od ścianek naczynia. Ciasto odstawić do lekkiego ostudzenia, a następnie wbić jajka i wyrobić ciasto drewnianą łyżką lub mikserem – aż jajka połączą się z resztą i powstanie jednolite, lśniące ciasto. Za pomocą szprycy lub dwóch łyżeczek kłaść kulki wielkości orzecha włoskiego na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w 200 stopniach przez ok. 20 minut. Po upieczeniu wystudzić. 

Sos: W rondlu podgrzać 1/3 szklanki mleka, dodać cukier puder oraz połamaną czekoladę i podgrzewać, mieszając, aż czekolada się rozpuści. W pozostałej 1/3 szklanki mleka rozmieszać mąkę i wlać ją do gorącej czekolady. Gotować na małym ogniu kilka minut, aż sos niego zgęstnieje. Zdjąć z ognia i lekko przestudzić. 

Mocno schłodzoną śmietankę kremówkę ubić mikserem, pod koniec dodając cukier puder i cukier wanilinowy. Za pomocą szprycy nadziać ptysie śmietaną. 

Sos przelać do dzbanuszka i tuż przed podaniem polać nim ptysie. 




 

W ramach wspólnego gotowania razem z Emmą, Gin i Tomkiem przygotowaliśmy muffiny z gruszkami. Ja wybrałam przepis Nigelli Lawson na muffiny z dodatkiem imbiru. Dodałam do niego kandyzowanego imbiru domowej roboty, co dało naprawdę świetny efekt – w smaku wyraźne dominowały słodkie gruszki, ale od czasu do czasu pojawiała się „niespodzianka” w postaci lekko chrupiącego, intrygująco cierpkiego imbiru. Pychota! 


MUFFINKI Z GRUSZKAMI I IMBIREM

• 250 g mąki pszennej, 
• 2 łyżeczki proszku do pieczenia, 
• 150 g drobnego cukru (można mniej), 
• 75 g jasnego brązowego cukru + trochę do posypania wierzchów muffinek, 
• 1 łyżeczka mielonego imbiru (dałam 1 łyżkę drobno pokrojonego kandyzowanego imbiru), 
• 140 ml kwaśnej śmietany, 
• 125 ml oleju, 
• 2 jaja, 
• 1 łyżka miodu (zastąpiłam syropem z kandyzowanego imbiru), 
• 300 g gruszek, obranych i pokrojonych w małą kostkę 

W jednej misce wymieszać składniki suche (mąkę, proszek do pieczenia, cukier i cukier brązowy) oraz imbir. W drugiej połączyć ze sobą składniki mokre (śmietanę, olej, jajka i miód). Dodać suche składniki i krótko wymieszać łyżką (mogą pozostać grudki). Na koniec dodać gruszki i jeszcze raz wymieszać. 
Formę do muffinek wyłożyć papilotkami. Do każdego zagłębienia nałożyć ciasto i lekko oprószyć je brązowym cukrem. Piec w 200 stopniach przez ok. 20-25 minut, aż wbity patyczek nie będzie obklejony surowym ciastem.

Przyznaję bez bicia, że te tak zwane „niby-gołąbki” smakują mi bardziej, niż te tradycyjne :) Poszatkowana kapusta sprawia, że kotleciki są soczyste i mają urozmaiconą strukturę. Robiłam je już wiele razy, zarówno z mięsem drobiowym, jak i wieprzowiną. I za każdym razem wychodziły super :) 


GOŁĄBKI BEZ ZAWIJANIA 
(na 4-5 porcji) 

• 500g mielonej chudej wieprzowiny albo mięsa drobiowego, 
• 500g białej kapusty, 
• 100g ryżu, 
• 2 jajka, 
• 2-3 łyżki kaszy manny, 
• 1 duża cebula, 
• 2 ząbki czosnku, 
• ok. 750ml soku pomidorowego, 
• ok. 2 łyżki mąki, 
• olej do smażenia, 
• sól i pieprz 

Kapustę bardzo drobno poszatkować albo zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Wymieszać ze szczyptą soli i odstawić na 15-20 minut. 
Ryż ugotować w lekko osolonej wodzie trochę krócej niż przez czas podany na opakowaniu – powinien zostać lekko twardawy. 
Cebulę obrać i drobno posiekać. Podsmażyć na niewielkiej ilości oleju. 
Mięso włożyć do miski. Dodać ryż, odciśniętą w dłoniach kapustę, połowę podsmażonej cebuli, jajka, kaszę mannę oraz sól i pieprz do smaku. Wszystko razem dokładnie wymieszać. Uformować 10-12 okrągłych kotlecików, każdy obtoczyć w mące i obsmażyć z obu stron na oleju. Przełożyć do dużego rondla, dodać resztę podsmażonej cebuli i przeciśnięty przez praskę czosnek. Wlać sok pomidorowy i doprawić go ziołami prowansalskimi, solą i pieprzem. Dusić na małym ogniu pod przykryciem ok. 45-50 minut. Pod koniec duszenia zdjąć pokrywkę, aby sos mógł odparować i się zagęścić. 
 Gotowe :)


 

Pierwszy raz spróbowałam czeskiej klasyki – gulaszu i houskovego knedlika będąc jako dziecko na zielonej szkole na... Słowacji. Ponieważ byliśmy w takim wieku, że na siłę obrzydzaliśmy sobie wszystko, co tylko nadało się do jedzenia (z wyjątkiem słodyczy i chipsów), danie to niespecjalnie przypadło mi do gustu ;) 
Teraz jednak od czasu do czasu gotuję czeski knedel i uważam go za smaczną odmianę od np. kopytek i klusek śląskich. Chociaż same w sobie w smaku wydają się trochę nijakie, gdy nasiąkną gulaszowym sosem, od razu nabierają charakteru :) 


CZESKI KNEDEL (HOUSKOVY KNEDLIK)
(na 4 porcje)

• 250g maki krupczatki, 
• 2 bułki kajzerki,
• 10g drożdży, 
• 1 żółtko, 
• 1 łyżeczka cukru, 
• sól 

Bułki pokroić w kostkę. Drożdże i cukier rozpuścić w niewielkiej ilości ciepłej wody. Po 10 minutach dodać mąkę, kajzerki, żółtko i tyle wody, żeby masa była dość gęsta. Wyrobić gładkie i lśniące ciasto, zostawić pod przykryciem w ciepłym miejscu do wyrośnięcia na ok. 45 minut. Po tym czasie uformować 2 wałki i włożyć je do osolonej, gotującej się w dużym garnku wody. Gotować na małym ogniu 20 minut, a w połowie czasu gotowania obrócić na drugą stronę. Po wyjęciu ciasto lekko nakłuć widelcem i pokroić w plastry grubości 1 cm. 
Podawać od razu, najlepiej z gulaszem. 


 (źródło: książeczka „Przepisy czytelników. Jesień” z serii „Biblioteczka poradnika domowego”)

Kto lubi pierogi ruskie, temu z pewnością przypadnie do gustu smak tych kotletów. Nam taki obiad na góralską nutę bardzo smakował :) 


KOTLETY ZIEMNIACZANE Z BRYNDZĄ 
(przepis na 4 porcje)

• ok. 700 g ziemniaków, 
• 200 g bryndzy, 
• 2 jajka, 
• 2 łyżki mąki + trochę do obtoczenia kotletów, 
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki, 
• sól i pieprz 

Ziemniaki obrać, umyć i ugotować w osolonej wodzie, po czym odcedzić i dokładnie utłuc na puree. Dodać bryndzę, jajka, mąkę, natkę pietruszki i pieprz do smaku (ewentualnie sól, ale bryndza jest już słona). Oprószonymi mąką dłońmi formować kotlety i smażyć je na rozgrzanym oleju z obu stron. Jeżeli ciasto wydaje się zbyt rzadkie, można dodać do niego więcej mąki. Usmażone kotleciki odsączyć na papierowych ręcznikach z nadmiaru tłuszczu.
Podawać surówką i sosem pieczarkowym, grzybowym, pieczeniowym lub pomidorowym albo z kwaśną śmietaną :) 


(źródło: „Ziemniaki na 61 sposobów” z serii „Biblioteczka Poradnika Domowego” z moimi zmianami) 

...nie tylko dla drwali :) Nie trzeba całymi dniami ścinać drzewa, żeby zimą móc zjeść rozgrzewającą, sycącą zupę z fasolą i mięsnymi klopsikami. Wystarczy na przykład... poszaleć z psem na śniegu :) 


ZUPA DRWALI 
(na 5-6 porcji) 
6 szklanek bulionu wołowego, 
150g łuskanego grochu, 
150g białej fasoli, 
400g mielonego mięsa,
1 jajko, 
2 ząbki czosnku, 
1 łyżeczka cząbru, 
1 liść laurowy, 
2-3 łyżki posiekanej natki pietruszki, 
sól i pieprz 

Namoczone kilka godzin wcześniej (lub poprzedniego dnia wieczorem) ziarna grochu i fasoli odcedzić, przełożyć do garnka z bulionem, dodać liść laurowy i gotować, aż groch zacznie się rozpadać. 
Mięso wymieszać dokładnie z jajkiem, solą i pieprzem, uformować małe kulki. Ugotować je osobno w niewielkiej ilości osolonej wody i wlać (wraz z wywarem) do gotującej się zupy. Doprawić przeciśniętym przez praskę czosnkiem i cząbrem, trzymać na ogniu jeszcze 1-2 minuty, posypać natką. 
Podawać z razowym pieczywem. 


(źródło: "Zupy" M. Grzymskiej i N. Kosińskiej)

Bardzo smaczna i sycąca zapiekanka, którą piekłam już kilka razy. Chociaż bazą jest ciasto drożdżowe, nazwanie jej pizzą byłoby sporym nadużyciem, bo na cieście podobieństwa do włoskiego przysmaku się kończą ;) Zapiekanka jest bogata w warzywa, jajka oraz masę serową i jest idealna na bezmięsny obiad :)



ZAPIEKANKA WARZYWNA NA CIEŚCIE DROŻDŻOWYM
ciasto:

• 350 g mąki,
• 35 g drożdży,
• ½ szklanki mleka,
• ok. 1/3 szklanki wody,
• 2 łyżki oliwy,
• 1 łyżeczka cukru,
• szczypta soli

farsz:

• 1 opakowanie mrożonych warzyw „bukiet królewski” (brokuły + kalafior + marchewka”),
• 4-5 jajek ugotowanych na twardo,
• 4-5 łyżek ketchupu

sos:

• 150 ml śmietanki 18% do sosów,
• 200 g startego żółtego sera (np. goudy),
• sól i pieprz,
• pieprz cayenne,
• suszone oregano

Zrobić rozczyn z pokruszonych drożdży, cukru, 1 łyżki mąki i letniego mleka. Odstawić w ciepłe miejsce na ok. 15 minut. Gdy rozczyn podwoi swoją objętość, połączyć go z mąką, wodą, oliwą i szczyptą soli. Dokładnie wyrobić ciasto, aż nie będzie kleiło się do miski i wyłożyć nim formę 25 x 30 cm wyścieloną papierem do pieczenia. Zostawić ciasto do wyrośnięcia, a następnie posmarować je ketchupem. 
Jaja ugotować na twardo, obrać i pokroić na ćwiartki. 
Warzywa ugotować w osolonej wodzie wg instrukcji na opakowaniu. Odcedzić i ułożyć równomiernie na cieście razem z ćwiartkami jajek. 
Śmietankę i żółty ser wymieszać w rondlu, doprawić do smaku i podgrzewać, aż powstanie jednolita masa. Warzywa zalać sosem i wstawić formę do piekarnika. 
Piec ok. 25-30 minut w 180 stopniach, aż wierzch potrawy się zarumieni.


(źródło: książeczka „Potrawy jarskie” z serii „Biblioteczka Poradnika Domowego” z moimi modyfikacjami)