Domowe precle to smaczna przekąska, którą w dość prosty sposób można przygotować w domu. Ale chrupiące, ciepłe precle nadziane serem, z nutą czosnku i pietruszki to prawdziwa petarda, która zrobi furorę na imprezie! Wbrew pozorom ich przygotowanie nie jest bardzo trudne, wystarczy jedynie nieco cierpliwości :)
Precle najsmaczniejsze są na ciepło, na szczęście można je przygotować dużo wcześniej :) Upieczone precle można zamrozić, a bezpośrednio przed podaniem zwilżyć wodą i odpiec 10-12 minut w piekarniku nagrzanym do 180°C.
Przepis bierze udział w konkursie na imprezowe przekąski z marką Kotlin "I LOVE KETCHUP". W przepisie użyłam mojego ulubionego ketchupu z czosnkiem i bazylią.
#kotlin #iloveketchup #smaknr1 #BEZograniczen
PRECLE PODWÓJNIE SEROWE
(10 sztuk)
- 350 ml lekko ciepłej wody,
- 1 opakowanie suszonych drożdży,
- 1 łyżeczka cukru,
- 1 łyżeczka soli,
- 600 g mąki,
- 3 łyżki oliwy,
- 300 g tartego sera (np. mozzarelli lub goudy),
- 1/2 szklanki startego parmezanu,
- 40 g stopionego masła,
- 3 łyżki posiekanej natki pietruszki,
- 2-3 ząbki czosnku,
- ketchup Kotlin do podania (u mnie Kotlin czosnek i bazylia)
Do miski wlać wodę, dodać cukier, wsypać drożdże, wymieszać i odstawić na 10 minut, aż drożdże zaczną się pienić. Wówczas dodać sól, mąkę i oliwę, całość wyrobić na gładkie, elastyczne ciasto (najwygodniej użyć do tego celu miksera z hakowatymi końcówkami do ciast drożdżowych). Miskę z ciastem przykryć ściereczką i odstawić w ciepłe miejsce na godzinę do wyrośnięcia.
Wyrośnięte ciasto przełożyć na oprószony mąką blat i rozwałkować na kwadrat (ok. 50 x 50 cm). Następnie kwadrat pokroić na 10 pasków. Wzdłuż każdego paska ułożyć startą mozzarellę lub inny ser, następnie skleić ze sobą boki tak, by ser znalazł się wewnątrz rulonu z ciasta. Powstały rulon skręcić i uformować precla. W ten sam sposób nadziać i uformować pozostałe precle.
Precle ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, zachowując kilkucentymetrowe odstępy (uwaga: wszystkie precle nie zmieszczą się naraz; konieczne jest pieczenie w dwóch partiach).
Stopione masło wymieszać z czosnkiem i natką pietruszki. Precle posmarować powstałą mieszanką i posypać parmezanem.
Piec w 200°C przez ok. 20 minut, do uzyskania złocistego koloru.
Precle podawać z dodatkiem ketchupu - najpyszniej smakują, kiedy są jeszcze ciepłe :)
Może zainteresuje Cię również
Krążki cebulowe to pyszna przekąska i nie trzeba do tego nikogo przekonywać :) Ale krążki cebulowe, w których pomiędzy dwoma kawałkami cebuli znajduje się ciepły, ciągnący się ser to przekąska iście turbo-mega-genialna! Prawdziwa rozpusta, ale raz na jakiś czas można sobie pozwolić! ;) Gwarantuję, że Wasi goście będą zachwyceni, jeśli podacie im takie coś. Wbrew pozorom, przygotowanie takich cebulowych krążków wcale nie jest jakoś szczególnie trudne i przy odrobinie chęci każdy powinien sobie z nimi poradzić.
Przepis bierze udział w konkursie na imprezowe przekąski z marką Kotlin "I LOVE KETCHUP". W przepisie użyłam mojego ulubionego ketchupu z czosnkiem i bazylią.
#kotlin #iloveketchup #smaknr1 #BEZograniczen
KRĄŻKI CEBULOWE NADZIEWANE SEREM
(12 sztuk)
- 3 duże cebule,
- 4 plastry sera*,
- 4 jajka,
- 1 łyżeczka soli,
- 1 łyżeczka słodkiej papryki w proszku,
- 1/2 łyżeczki pieprzu,
- 1/2 łyżeczki czosnku granulowanego,
- mąka pszenna,
- bułka tarta,
- olej do głębokiego smażenia,
- ketchup Kotlin Czosnek i Bazylia do podania
Cebule obrać i pokroić na plastry grubości 1 cm. Górę i dół cebuli odrzucić, a z pozostałych plastrów ostrożnie zdjąć po 4 największe pierścienie. Środki, góry i doły cebul można wykorzystać do innych potraw - w tym wypadku nie będą nam potrzebne.
Te 4 pierścienie z każdego plastra połączyć w pary - pierścień 1 (największy) połączyć z pierścieniem trzecim, a pierścień drugi z czwartym. Chodzi o to, by po włożeniu mniejszego pierścienia w większy, pomiędzy nimi znalazła się przestrzeń na ser.
Plastry sera pokroić na 1 cm paski - ich grubość powinna być taka sama jak grubość pierścieni cebuli. Paski sera delikatnie włożyć pomiędzy dwa pierścienie cebuli - w razie potrzeby paski można dowolnie przycinać. Ser powinien wypełnić przestrzeń pomiędzy cebulą.
Tak przygotowane krążki ułożyć na talerzu i włożyć do zamrażarki na minimum 1 godzinę - dzięki temu stężeją i łatwiej będzie je panierować i smażyć.
W głębokim talerzu wymieszać 1,5 szklanki bułki tartej z solą, słodką papryką, pieprzem i czosnkiem granulowanym. Do drugiego talerza wsypać mąkę, w trzecim roztrzepać jajka.
Zmrożone krążki cebulowe maczać kolejno w mące, jajku, bułce tartej, następnie znów w jajku i bułce tartej. Podwójna panierka zapobiegnie wyciekaniu sera podczas smażenia.
Krążki smażyć na rozgrzanym oleju z obu stron na złocisty kolor.
* Do przepisu najlepiej użyć dobrze topiącego się i ciągnącego sera np. gouda, edamskiego albo mozzarelli w plastrach (nie mozzarelli w kulce).
Może zainteresuje Cię również
Topinambur, czyli słonecznik bulwiasty, od kilku lat święci triumfy w polskim światku kulinarnym. Z niemal zupełnie zapomnianego warzywa stał się jednym z najmodniejszych składników późnojesiennych potraw.
Co ciekawe, topinambur jest także bardzo łatwy w uprawie, co zachęciło mnie do samodzielnego nasadzenia ich w moim ogródku. Uprawiając topinambur, nie trzeba martwić się o nawożenie, podlewanie, rozsadzanie, jakość gleby itd. - słonecznik bulwiasty po prostu rośnie sam i w dodatku bardzo plennie. Należy jedynie liczyć się z tym, że topinambur przyciąga chyba wszystkie ślimaki w promieniu kilku kilometrów, dlatego należy zapewnić im (topinamburom, nie ślimakom) odpowiednią ochronę ;)
Ponieważ pierwsze zbiory topinamburu były całkiem owocne, w czasie tej zimy pojawi się na blogu kilka przepisów z wykorzystaniem topinamburu.
Na pierwszy ogień poszła klasyka, czyli zupa-krem. W mojej wersji jest to zupa podwójnie topinamburowa, ponieważ ozdabiają ją pyszne chipsy z tegoż warzywa. Zupa jest pożywna, sycąca i ma delikatnie słonecznikowy smak.
Nawet jeśli do tej pory nie próbowaliście topinamburu, zachęcam Was do przygotowania tej pysznej zupy :)
 |
| zupa z topinamburu z chipsami |
ZUPA-KREM Z TOPINAMBURU Z CHIPSAMI Z TOPINAMBURU
(przepis na 4 porcje)
- 1 łyżka masła,
- ok. 10 cm kawałek pora,
- 1/4 bulwy selera,
- 2 ząbki czosnku,
- 250 g ziemniaków,
- 450 g topinamburu,
- 3 szklanki bulionu warzywnego (ok. 750 ml),
- 1 łyżka świeżego, posiekanego tymianku lub 1 łyżeczka suszonego,
- sól i pieprz,
- 50 ml śmietanki kremówki,
- olej do smażenia chipsów
Por pokroić w krążki. Seler, ziemniaki i topinambur obrać i pokroić w kostkę, zachowując 1 większą bulwę topinamburu na chipsy.
W garnku stopić masło, dodać czosnek, pora, seler, ziemniaki i topinambur, całość dusić na niedużym ogniu ok. 5 minut, od czasu do czasu mieszając. Wlać bulion, gotować ok. 15-20 minut do miękkości warzyw.
W tym czasie na patelni lub w szerokim rondlu rozgrzać olej na wysokość co najmniej 2 cm. Pozostały topinambur pokroić w bardzo cienkie plasterki (najwygodniej użyć do tego mandoliny) i usmażyć na gorącym oleju, na średnim ogniu, do uzyskania chrupiących, złocistych chipsów. Chipsy z topinamburu wyjąć łyżką cedzakową i odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowych ręcznikach i oprószyć solą.
Zupę zdjąć z ognia, dodać tymianek i śmietankę, zmiksować blenderem na gładki krem. Na koniec doprawić solą i pieprzem.
Zupę podawać z chipsami z topinamburu.
PRZEPIS NA THERMOMIX
Por pokroić w krążki. Seler, ziemniaki i topinambur obrać i pokroić na kawałki, zachowując 1 większą bulwę topinamburu na chipsy.
Do naczynia miksującego włożyć pora, seler, ziemniaki i topinambur, rozdrobnić 5 s/obr. 5. Składniki zgarnąć kopystką ze ścianek na dno naczynia miksującego.
Dodać masło, dusić 4 min/120°C/obr. 1.
Dodać bulion warzywny (lub 750 g wody i 1 łyżeczkę koncentratu bulionu warzywnego wykonanego w TM), gotować 20 min/100°C/obr. 1.
W tym czasie na patelni lub w szerokim rondlu rozgrzać olej na wysokość co najmniej 2 cm. Pozostały topinambur pokroić w bardzo cienkie plasterki (najwygodniej użyć do tego mandoliny) i usmażyć na gorącym oleju, na średnim ogniu, do uzyskania chrupiących, złocistych chipsów. Chipsy z topinamburu wyjąć łyżką cedzakową i odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowych ręcznikach i oprószyć solą.
Dodać tymianek i śmietankę, zmiksować 45 s/obr. 5-9, stopniowo zwiększając obroty. Na koniec doprawić zupę solą i pieprzem, wymieszać kopystką.
Zupę podawać z chipsami z topinamburu.
 |
| zupa z topinamburu |
Może zainteresuje Cię również
Słodki likier na bazie kultowych cukierków Kukułek. Kukułki nigdy nie należały do grona moich ulubionych łakoci - jako dziecko nie lubiłam ich ze względu na spirytusowe nadzienie, a teraz po prostu nie przepadam za landrynkami w ogóle :) Jednak likier na bazie Kukułek to zupełnie inna historia. Kakaowo-orzechowy smak cukierków jest wprost stworzony, by łączyć go z alkoholem. Nic dziwnego, że likier "Kukułka" to jeden z najpopularniejszych i najbardziej lubianych słodkich, "babskich" likierów.
 |
| Likier kukułka |
LIKIER KUKUŁKA / NALEWKA Z KUKUŁEK
- 350 g cukierków Kukułek,
- 500 g mleka skondensowanego niesłodzonego (1 kartonik),
- 500 ml wódki
Cukierki przełożyć do foliowego woreczka i uderzając np. wałkiem albo tłuczkiem do ziemniaków, rozkruszyć je na mniejsze kawałki. Przesypać do rondla, wlać mleko i podgrzać, mieszając, aż cukierki się rozpuszczą. Odstawić do ostudzenia, następnie mieszając, wlać wódkę. Likier przelać do butelek.
Likier najsmaczniejszy jest po kilku dniach.
Likier najlepiej przechowywać w lodówce, należy go jednak mocno wstrząsnąć przed nalaniem, ponieważ może gęstnieć.
PRZEPIS NA THERMOMIX
Do czystego i suchego naczynia miksującego włożyć cukierki, rozdrobnić 30 s/obr. 10. Rozdrobnione cukierki zgarnąć kopystką ze ścianek na dno naczynia miksującego.
Dodać mleko, podgrzewać 5 min/60°C/obr. 3, następnie wymieszać 30 s/obr. 3, w tym czasie przez otwór w pokrywie naczynia miksującego stopniowo wlewać wódkę.
Likier przelać do butelek.
 |
| likier Kukułka |
 |
| likier z Kukułek przepis |
Może zainteresuje Cię również
Dynia makaronowa, którą użyłam do zrobienia pad thai'a okazała się na tyle duża, że wykorzystałam tylko jej połowę. Z drugiej połowy postanowiłam zrobić placki :)
Placki z dyni makaronowej smakują inaczej, niż z dyni zwyczajnej, Hokkaido albo piżmowej. Dynia makaronowa charakteryzuje się specyficzną, włóknistą konsystencją, co sprawia, że strukturą takie placki przypominają odrobinę placki ziemniaczane, chociaż są delikatniejsze no i smak mają inny :) Tak czy siak jest to kolejny dowód na wszechstronność dyni makaronowej :)
 |
| placki z dyni makaronowej z boczkiem |
PLACKI Z DYNI MAKARONOWEJ Z BOCZKIEM
(ok. 12 sztuk)
- 1/2 dużej dyni makaronowej,
- 2 jajka,
- 1/2-2/3 szklanki mąki,
- 1/2 szklanki startego parmezanu,
- 5 plastrów wędzonego, surowego boczku,
- 2 cebulki dymki,
- sól i pieprz,
- olej do smażenia
Z połówki dyni wyjąć pestki, miąższ oprószyć solą i skropić olejem. Ułożyć skórą do góry na blasze wyłożonej papierem do pieczenia, piec ok. 45 minut w temperaturze 200°C.
Upieczoną dynię pozostawić do lekkiego ostudzenia, następnie za pomocą widelca wyskrobać 'makaronowy' miąższ i przełożyć na warstwę papierowych ręczników. Przykryć kilkoma kawałkami ręcznika i dociskając, pozbyć się z dyniowego 'makaronu' jak najwięcej wody. Dynię przełożyć do miski.
Boczek pokroić na małe kawałki i podsmażyć na patelni, aż zrobi się chrupiący.
Cebulki dymki posiekać wraz z zielonym szczypiorem.
Do miski z dynią dodać 1/2 szklanki mąki, boczek, cebulkę, parmezan i jajka. Doprawić solą i pieprzem, całość bardzo dokładnie wymieszać.
Na patelni rozgrzać niewielką ilość oleju i za pomocą łyżki kłaść nieduże, okrągłe placki. Smażyć na średnim ogniu z obu stron na złocisty kolor. Jeśli placki zbytnio się rozpadają, do ciasta należy dodać więcej mąki.
Placki z dyni makaronowej podawać z dodatkiem śmietany lub sosu czosnkowego.
Może zainteresuje Cię również
Owce stanowią ogromnie ważny element islandzkiej gospodarki. Szacuje się, że na całej wyspie mieszka ich cztery razy więcej niż ludzi. To dzięki owcom Islandia słynie z charakterystycznych swetrów, odpornych na niską temperaturę, wiatr i deszcz. Tym samym baranina i jagnięcina stanowią nieodłączny element islandzkiej kuchni. W sklepach mięso baranie i jagnięce zajmuje mniej więcej taką powierzchnię w lodówkach, ile w polskich sklepach drób i wieprzowina razem wzięte. Dość nietypowym islandzkim przysmakiem jest głowizna, a pojedynczo zapakowane baranie łby leżące w zamrażarkach co wrażliwszym osobom mogą wydawać się z deka makabryczne. Sama nie wiem, czy skusiłabym się na tego rodzaju przysmak, ale miałam okazję spróbować salcesonu zrobionego z baraniej głowizny i oboje z M. jednoznacznie stwierdziliśmy, że jest przepyszny.
Sama kuchnia islandzka jest dość prosta i oszczędna w składnikach, co wcale nie znaczy, że niesmaczna :) doskonałym przykładem jest poniższa zupa: sycąca, rozgrzewająca, idealna na jednodaniowy obiad w chłodny dzień. Zupa z jagnięciny dość często pojawia się na islandzkich stołach, ponieważ można do niej wykorzystać te części mięsa z kością, które nie nadają się na gulasz lub wykwintniejsze potrawy, np. szyje.
Przy okazji gorąco polecam Wam przepiękny film "Barany. Islandzka opowieść" o dwóch skłóconych ze sobą braciach, dla których owce to całe życie. W jednej ze scen główny bohater posila się właśnie tą zupą :)
KJOTSUPA - ISLANDZKA ZUPA Z JAGNIĘCINY
(przepis na 6 porcji)
- ok. 800 g jagnięciny z kością w dużych kawałkach,
- 1 cebula,
- 3 ząbki czosnku,
- 2 marchewki,
- 1 brukiew,
- 1 korzeń pietruszki,
- 1/2 pora,
- 3 średniej wielkości ziemniaki,
- 1 liść laurowy,
- 3 ziarna ziela angielskiego,
- suszony tymianek,
- sól i pieprz,
- olej do smażenia
Na patelni rozgrzać niewielką ilość oleju i obsmażyć na niej mięso ze wszystkich stron. Przełożyć do garnka, a na tej samej patelni rozgrzać jeszcze odrobinę oleju i podsmażyć na niej posiekaną cebulę i czosnek. Cebulę z czosnkiem przełożyć do garnka, dodać łyżeczkę soli, liść laurowy i ziele angielskie, całość zalać 1,5 litra wody. Doprowadzić do wrzenia, następnie zmniejszyć ogień do małego i gotować pod przykryciem 1,5 godziny.
Obrać warzywa. Marchewki, pietruszkę i por pokroić w plastry, brukiew i ziemniaki w kostkę. Dodać do zupy i gotować jeszcze 30 minut, aż warzywa będą miękkie. Na koniec doprawić do smaku solą, pieprzem i łyżeczką suszonego tymianku.
 |
| kadr z filmu "Barany. Islandzka opowieść" |
Może zainteresuje Cię również
Islandzkie kleinur są puszyste jak pączki, mają kształt faworków, a proporcjami składników przypominają raczej oponki... Chociaż nie do końca ;) Bo kleinur są jedyne w swoim rodzaju. Dzięki dodatkowi amoniaku, świeżo usmażone kleinur są niesamowicie chrupiące z zewnątrz i mięciutkie w środku, a do tego - jak większość skandynawskich wypieków - pięknie pachną kardamonem.
Na Islandii kleinur są bardzo popularne, można je kupić w wielu sklepach i marketach, ale tak jak to bywa z przemysłowymi wypiekami - nie umywają się smakiem do tych przygotowanych w domu :) A przygotować warto, bo zarobienie ciasta zajmuje dosłownie moment.
Kleinur najsmaczniejsze są tego samego dnia, w którym zostały usmażone. Następnego dnia również są OK, ale nie mają już tej charakterystycznej tekstury. Z poniższego przepisu wychodzi ok. 18 sztuk. Jeśli macie w domu kilkoro łasuchów, warto przygotować ciasto z podwójnej porcji.
Dodatek amoniaku jest w tym wypadku niezbędny. Wiem, że obecnie amoniak w kuchni jest rzadko stosowany i coraz trudniej go zdobyć; najlepiej szukać go w małych osiedlowych sklepikach. Podczas smażenia amoniak paruje wydzielając niezbyt miłą woń, ale w samych kleinur jest on już niewyczuwalny :)
 |
| kleinur - islandzkie pączki |
KLEINUR
- 250 g mąki,
- 75 g cukru,
- 1 łyżeczka amoniaku,
- 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1 łyżeczka mielonego kardamonu,
- 1 jajko,
- 20 g miękkiego masła,
- 75 ml mleka,
- olej do smażenia
Mąkę wymieszać w misce z amoniakiem, proszkiem do pieczenia i kardamonem. Dodać jajko, masło i mleko, całość wyrobić na miękkie, gładkie ciasto (najlepiej użyć do tego celu miksera z hakami do ciast drożdżowych).
Ciasto przenieść na oprószony mąką blat, rozwąłkować na grubość ok. 0,5 cm i pokroić na pasy grubości 5-6 cm, następnie pasy pokroić na ukos w romby. Na środku każdego rombu zrobić nacięcie, po czym przepleść przez niego jeden z końców - podobnie jak w przypadku faworków.
Kleinur smażyć na głębokiem oleju z obu stron na złocisty kolor.
Po usmażeniu odsączyć z nadmiaru tłuszczu na papierowych ręcznikach i oprószyć cukrem pudrem.
 |
| kleinur przepis |
Może zainteresuje Cię również