Idealne danie na lipcowo-sierpniowy obiad. Lekkie, sezonowe, a przede wszystkim bardzo, bardzo smaczne :) 

 

klopsiki z warzywami i serem feta

KLOPSIKI Z LETNIMI WARZYWAMI I SEREM FETA

• 500 g mielonej wieprzowiny, 
• 400 g fasolki szparagowej, 
• 400 g pomidorków koktajlowych, 
• 1 cebula, 
• 2 łyżki kaparów, 
• 100 ml bulionu drobiowego, 
• 1 łyżka musztardy, 
• 7 łyżek oliwy, 
• sok z 1 cytryny, 
• 3 łyżki bułki tartej, 
• 1 jajko, 
• sól i pieprz, 
• suszone oregano, 
• 3 łyżki posiekanej natki pietruszki 

Bułkę tartą namoczyć w niewielkiej ilości wody. Cebulę drobno posiekać. 

Mięso mielone przełożyć do miski, dodać jajko, namoczoną bułkę tartą, połowę posiekanej cebuli, 2 łyżki posiekanej natki pietruszki, sporą szczyptę oregano oraz sól i pieprz. Dokładnie wymieszać na jednolitą masę. Wilgotnymi dłońmi formować małe klopsiki i obsmażyć je na 3 łyżkach oliwy, aż będą rumiane ze wszystkich stron. 

Z fasolki odciąć końcówki i ugotować ją w wodzie do miękkości (choć najlepiej, by była lekko chrupiąca). Odcedzić i przełożyć do miski. Bulion wymieszać z sokiem z cytryny, musztardą, pozostałą oliwą, cebulą i natką pietruszki. Doprawić solą i pieprzem. Tak powstałym sosem zalać fasolkę. Pomidorki pokroić na połówki i wraz z kaparami wymieszać je z fasolką. 

Warzywa podawać razem z klopsikami, posypane pokrojonym w kostkę serem feta. 

(Przepis znalazłam w gazetce „Sól i pieprz”). 

Akcja „W wiśniowym sadzie” dobiega końca, więc razem z Maggie, Agatą i Malwinną publikujemy ostatnie przepisy na wiśniowe smakołyki :) 

A każdy kto chce dołączyć do akcji, ma jeszcze 5 godzin na zgłoszenie swoich przepisów :) zapraszam! 

Ciasto o dość przewrotnej nazwie :) Nie – nie zawiera arszeniku i nie – nie chodzi tu o moją teściową, bo takowej jeszcze (oficjalnie) nie posiadam ;) a nawet gdyby, to mam nadzieję, że nigdy nie będzie chciała się mścić :))) 

Przepis znalazłam na profilu Ozak i choć dokonałam niewielkich modyfikacji, postanowiłam po prostu zachować oryginalną nazwę. A wzięła się ona z tej przyczyny, że teściowa Ozak nie wydrylowała dokładnie wiśni ;) 

Ciasto jest trochę czasochłonne, ale praca się opłaca – bo smakuje naprawdę wyśmienicie. Kwaskowate wiśnie, słodka śmietana, chrupiące migdały i kruche ciasto. Czy ktoś ma wątpliwości, że to nie jest dobry zestaw? ;) 

ciasto zemsta teściowej

ZEMSTA TEŚCIOWEJ 

ciasto: 

• 600 g mąki, 
• 360 g masła, 
• 1 małe opakowanie (15g) proszku do pieczenia, 
• 100-120 g cukru pudru, 
• 6 żółtek 

beza: 

• 6 białek, 
• szczypta soli, 
• 1 szklanka cukru pudru, 
• 2 garście płatków migdałowych 

nadzienie: 

• ok. 650-700 g wydrylowanych wiśni, 
• 2 galaretki wiśniowe, 
• 2 szklanki wrzątku, 
• 1 szklanka soku wiśniowego, 
• 500 ml śmietanki kremówki, 
• 2 łyżki cukru pudru, 
• 1 opakowanie cukru wanilinowego, 
• 2 opakowania śmietan-fixu 

Masło rozpuścić, mąkę zmieszać z proszkiem do pieczenia i zalać letnim tłuszczem. Żółtka utrzeć z cukrem (wystarczy wymieszać energicznie trzepaczką) i dodać do mąki. Zagnieść ciasto, wyłożyć na folię spożywczą, zawinąć i odłożyć do zamrożenia (na min. 2 godziny). 

Prostokątną formę do pieczenia (u mnie 30 x 38 cm) wyłożyć papierem do pieczenia. Ciasto podzielić na 2 równe części. Jedną połowę zetrzeć na tarce. Starte ciasto równomiernie rozłożyć na dnie formy, lekko wgniatając placami. Wstawić do piekarnika nagrzanego do temperatury 200 stopni i podpiec ok. 20 minut. Wyjąć i pozostawić do ostygnięcia. 

Z białek i szczypty soli ubić sztywną pianę, następnie nadal ubijając, stopniowo dodawać cukier puder. 

Drugą część ciasta zetrzeć i rozłożyć w formie analogicznie jak pierwszą. Rozłożyć na niej pianę z białek i posypać płatkami migdałowymi. Ciasto piec w 160 stopniach przez 35-40 minut. Aby beza nie brązowiała, można formę przykryć kawałkiem papieru do pieczenia (ale nie szczelnie – nadmiar wilgoci musi mieć jak odparować). Upieczone ciasto wyjąć i pozostawić do ostygnięcia. 

Galaretki rozpuścić w 2 szklankach wrzątku, następnie wlać sok wiśniowy i odstawić w chłodne miejsce, aż galaretka wystygnie i zacznie tężeć. 

Do formy włożyć upieczone pierwsze kruche ciasto (bez bezy). Na cieście rozłożyć równomiernie wydrylowane wiśnie i zalać tężejącą galaretką. Ciasto włożyć do lodówki na ok. godzinę, aby galaretka całkiem stężała. Gdy stężeje, można z powrotem wyjąć ciasto z formy. 

Śmietankę kremówkę ubić na sztywno, następnie dodać cukier puder, cukier wanilinowy i śmietan-fixy i krótko zmiksować. Śmietanę rozsmarować grubą warstwą na galaretce i przykryć drugim ciastem (z bezą). 

Ciasto wstawić do lodówki – najlepiej na całą noc. Następnego dnia ciasto jest smaczniejsze i dużo lepiej się kroi :) 

Pierwsza szarlotka w tym sezonie :) 

Z papierówek z własnego ogrodu. Drzewko jest kapryśne i tylko czasami miewa owoce. W tym roku obrodziło i to hojnie :) 

Szarlotka, na podstawie przepisu Liski jest pyszna i nad wyraz ‘swojska’. Amaretto nadaje jej ciekawy posmak. Wprawdzie ciasto niezbyt dobrze się wałkowało, ale było bardzo kruche i delikatne. Na pewno będę wracać do tego przepisu :) 

szarlotka z papierówek

SZARLOTKA Z PIERWSZYCH PAPIERÓWEK 

ciasto:

• 380 g mąki, 
• 200 g masła, 
• 60 g cukru pudru, 
• 1 opakowanie cukru wanilinowego, 
•  2 żółtka, 
• szczypta soli 

nadzienie: 

• 800 g jabłek – obranych i pokrojonych w cienkie plasterki, 
• 2 łyżki soku z cytryny, 
• 1 łyżeczka cynamonu, 
• ½ łyżeczki zmielonych goździków, 
• 80 g ciasteczek amaretti (albo zwykłych herbatników + 3-4 łyżki likieru amaretto), 
• 150 g cukru, 
• 1 łyżka mleka do posmarowania wierzchu ciasta 

Masło posiekać na stolnicy z mąką wymieszaną z proszkiem do pieczenia, solą, cukrem pudrem i cukrem wanilinowym. Dodać żółtka i szybko zagnieść ciasto (gdyby ciasto było za suche, można dodać 1-2 łyżki zimnej wody). Ciasto podzielić na 2 części – jedna powinna być o ok. 1/3 większa od drugiej. Obie części zawiną w folię i schłodzić przez ok. 1-2 godziny w lodówce. 

Dno tortownicy o średnicy 24 cm wyłożyć papierem do pieczenia. Większą część ciasta rozwałkować i wyłożyć nią dno i boki tortownicy. Jeśli ciasto będzie się kruszyć na fragmenty, nic nie szkodzi – można wylepić formę kawałkami ciasta. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 stopni i zapiekać 15-20 minut. 

Jabłka pokrojone w plasterki skropić sokiem z cytryny i wymieszać z cynamonem, goździkami, cukrem i pokruszonymi ciasteczkami. Wyłożyć do tortownicy z podpieczonym ciastem. Wyrównać powierzchnię. 

Pozostałą część ciasta rozwałkować na okrąg, ułożyć na wierzchu jabłek, delikatnie skleić ciasto na krawędziach. Ponakłuwać wierzch widelcem, posmarować łyżką mleka i piec 50-60 minut.

Nie jadłam ich wieki. 

A to przecież sztandarowa potrawa na letni obiad z czasów dzieciństwa. Delikatne ciasto skrywające wewnątrz kwaśne wiśnie, polane – dla równowagi – bardzo słodką śmietaną :) 

Jak dobrze przypomnieć sobie ten smak. 

Przepis na ciasto może się wydawać nieco przekombinowane – ale wychodzi naprawdę bardzo mięciutkie i delikatne. Po przeczytaniu dziesiątek przepisów na tak banalną rzecz jak ciasto na pierogi, miałam taki mętlik w głowie, że postanowiłam poimprowizować i dodać po trochę wszystkiego ;) Z efektu jestem bardzo zadowolona. 

pierogi z wiśniami

PIEROGI Z WIŚNIAMI 

(na 4-5 porcji) 

• 350 g mąki pszennej, 
• 50 g mąki ziemniaczanej, 
• szczypta proszku do pieczenia, 
• ok. 50 ml wrzątku, 
• 100 ml maślanki, 
• ok. 650 g wydrylowanych wiśni, 
• 1 szklanka kwaśnej śmietany 12%, 
• cukier (ilość wg uznania), 
• 1 płaska łyżeczka cukru wanilinowego 

Obie mąki wymieszać razem z proszkiem do pieczenia i przesiać na stolnicę. Wlać wrzątek i lekko przemieszać, żeby część mąki się zaparzyła. Wlać maślankę i zagnieść gładkie, elastyczne ciasto. Przykryć i odstawić na 30 minut, aby „odpoczęło”. Następnie cienko rozwałkować. Szklanką wykrawać kółka, na środku każdego kłaść po 2-3 wiśnie i zlepiać pierogi. 

W dużym garnku zagotować lekko osoloną wodę. Partiami gotować pierogi na małym ogniu, przez ok. 2-3 minuty od chwili wypłynięcia. 

Podawać polane śmietaną wymieszaną z cukrem i cukrem wanilinowym. 

Jako dodatek do kurczaka mughlai podałam ryż z pomidorami, który znakomicie uzupełnił to danie. Przepis zaczerpnęłam z książeczki „Z kuchennej półeczki. Kuchnia indyjska” i chociaż pozmieniałam nieco proporcje oraz użyłam świeżych pomidorów, a nie z puszki, to jednak indyjski charakter i smak dania pozostał :) Do tego typu potraw warto zaopatrzyć się w ryż basmati. Jest naprawdę niezastąpiony :) 

ryż z pomidorami po indyjsku

RYŻ Z POMIDORAMI PO INDYJSKU 

(na 4-5 porcji) 

• 2 łyżki klarowanego masła, 
• 1 cebula, 
• ½ łyżeczki nasion czarnuszki, 
• ½ łyżeczki świeżo startego imbiru, 
• 1 ząbek czosnku, 
• ½ łyżeczki kurkumy, 
• ½ łyżeczki chili w proszku, 
• szczypta soli, 
• 2 średnie, dojrzałe pomidory, 
• ½ szklanki soku pomidorowego, 
• 200g ryżu basmati, 
• 300 ml wody 

Cebulę obrać i pokroić w plasterki. Pomidory sparzyć, obrać i pokroić na kawałki. W rondlu rozgrzać masło i podsmażyć na nim cebulę na złoty kolor. Dodać nasiona czarnuszki, imbir, przeciśnięty przez praskę czosnek, kurkumę, sproszkowane chili i sól, dokładnie wymieszać. Dodać pokrojone pomidory i sok pomidorowy. Zmniejszyć ogień i mieszając, gotować kilka minut. Dodać ryż i dokładnie wymieszać. Wlać wodę, wymieszać, przykryć i gotować na małym ogniu, aż woda zostanie całkowicie wchłonięta, a ryż będzie miękki. 

Dzisiaj rozpoczęła się akcja „Kuchnia indyjska” organizowana przez Maggie, więc razem z Chantel, Agatą, Panną Malwinną, Maggie i Bartoldzikiem postanowiliśmy upichcić curry z kurczakiem :)

Curry to bardzo szeroko pojęta grupa potraw kuchni indyjskiej, oznaczająca po prostu kawałki mięsa (lub warzyw w przypadku curry wegetariańskiego) w sosie.

Ja przyrządziłam kurczaka mughlai, na którego miałam już od dawna ochotę. I nie zawiodłam się – danie smakuje po prostu rewelacyjnie :) Aromatyczny, jogurtowo-migdałowy sos smakował nawet mojej mamie, która nie przepada za orzechami i migdałami w innej postaci niż w cieście ;)

Przepis pochodzi z programu Nigelli Lawson „Nigella Ucztuje”. 

kurczak mughlai wg Nigelli Lawson

KURCZAK MUGHLAI

(na 4 porcje)

• ok. 2,5 cm kawałek obranego imbiru,
•  4 ząbki czosnku,
• 2 łyżeczki mielonego kuminu,
• 1 łyżeczka mielonej kolendry,
• ½ łyżeczki suszonego chili,
• 4 łyżki mielonych migdałów,
• ½ szklanki wody,
• 5 ziaren kardamonu, startego (dałam 1 zmiażdżony strączek),
• 1 laska cynamonu przełamana wpół,
• 2 liście laurowe (dałam 3 liście curry, bo są bardziej autentyczne dla tej kuchni),
• 4 goździki,
• ¼ szklanki oleju,
• ok. 1,3 kg udek kurczaka (4 sztuki), każde przecięte na 2 części,
• 2 cebule,
• 1 kubek gęstego jogurtu (grecki jest OK, ja dałam ok. 300ml),
• 1 szklanka bulionu z kury,
• ½ szklanki śmietany kremówki,
• ½ szklanki rodzynek sułtańskich,
• 1 łyżeczka przyprawy garam masala,
• 1 łyżka cukru,
• 1 łyżeczka soli,
• ¾ szklanki uprażonych płatków migdałów

Imbir, czosnek, kumin, kolendrę, chili, mielone migdały i wodę zmiksować blenderem lub utrzeć w moździerzu na pastę.

Na dużej patelni rozgrzać olej i partiami obsmażyć kawałki kurczaka, aż będą rumiane ze wszystkich stron. Odłożyć je na bok.

W głębokiej patelni lub dużym rondlu rozgrzać 2-3 łyżki oleju. Dodać posiekaną cebulę, kardamon, laskę cynamonu, liście laurowe (lub liście curry) i goździki. Smażyć, mieszając, aż cebula będzie miękka i lekko brązowa. Dodać zmiksowaną wcześniej pastę i smażyć jeszcze chwilę. Mieszając dodać jogurt, aby zrobił się sos, następnie wlać bulion, śmietankę kremówkę i rodzynki. Podsmażonego kurczaka (i wszystkie soki, jakie z niego wyciekły) włożyć do sosu, posypać mieszanką garam masala, cukrem i solą. Przykryć i dusić na małym ogniu przez 30-40 minut, od czasu do czasu mieszając. Pod koniec duszenia można odkryć patelnię, aby nadmiar wody mógł odparować i sos się zagęścił.

Przed podaniem posypać płatkami migdałów. 

kurczak mughlai

Poszukując dalej ciekawych pomysłów na dania z bobem, trafiłam na makaron :) a jak makaron, to już nie miałam wątpliwości, że to będzie smaczne :) Parmezan doskonale podkręca smak, a mięta sprawia, że całość nie jest mdła. Nie mogłam tylko nigdzie kupić świeżego zielonego groszku, więc użyłam mrożonego. Oj tam ;) 

Przepis pochodzi z książki Jamiego Olivera „Nagi szef”, znalazłam go na blogu thiessy, a poniżej podaję wersję z moimi niewielkimi zmianami. 

makaron z bobem i miętą

TAGLIATELLE Z BOBEM I MIĘTĄ 

(na 4 porcje) 

• 350 g makaronu tagliatelle, 
• 250 g świeżego bobu, 
• 150 g świeżego zielonego groszku (dałam mrożony), 
• 2 łyżki oliwy z oliwek, 
• 1 duży ząbek czosnku, 
• 200 ml gęstej śmietany (u mnie 12%), 
• mała garść mięty, 
• 70 g parmezanu, 
• sól i pieprz 

Groszek i bób gotować przez 3 minuty. Przelać zimną wodą, żeby zachowały kolor. Bób obrać ze skórki. Połowę groszku i bobu rozgnieść widelcem na niezbyt gładką masę. Na patelni rozgrzać oliwę i wrzucić przeciśnięty przez praskę czosnek, smażyć parę sekund, ale nie dać mu się zrumienić. Dodać rozdrobniony groszek i bób, smażyć przez minutę i dodać śmietanę i pozostały groszek i bób. Wymieszać z miętą i połową startego parmezanu. Przyprawić solą i pieprzem. Makaron ugotować wg przepisu na opakowaniu i wymieszać z sosem. Na talerzu każdą porcję osypać pozostałym parmezanem.