Nie mogę dostać szparagów. Szukałam wszędzie: na straganach, w małych sklepikach i dużych sklepach, w delikatesach, w marketach, w supermarketach, hipermarketach i paraultramegamarketach.
Szparagi nieobecne.
Szparagów nie ma.
Nigdzie.
Szkoda, bo jeszcze nigdy ich nie jadłam, miałam nadzieję, że w końcu uda mi się coś z nich przygotować, znalazłam już nawet fajny przepis – i wygląda na to, że będę musiała obejść się smakiem.
Udało mi się kupić szpinak. I zrobiłam pieczone pierożki. Bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie ciasto - jednocześnie i mięciutkie, i kruche, delikatne. Nawet na drugi dzień smakowało tak samo pysznie. A z moim ukochanym szpinakiem to już w ogóle... :)

PIECZONE PIEROŻKI ZE SZPINAKIEM
ciasto:
375g mąki,
szklanka zsiadłego mleka lub kefiru,
4 łyżki oleju,
1 łyżeczka cukru,
1 łyżeczka sody
nadzienie:
700g świeżego szpinaku*,
150g żółtego sera,
3 ząbki czosnku,
2 łyżki masła
sól i pieprz
Szpinak oczyścić, dokładnie umyć i przelać wrzątkiem na sicie. Odsączyć i posiekać. Na patelni rozgrzać łyżkę masła, podsmażyć na małym ogniu szpinak razem z przeciśniętym przez praskę czosnkiem, solą i pieprzem, aż nie będzie wodnisty, odstawić do ostudzenia. Dodać starty ser i wymieszać.
Mąkę przesiać na stolnicę, dodać zsiadłe mleko lub kefir wymieszany z olejem, cukrem i sodą i zagnieść miękkie, elastyczne ciasto. Gdyby ciasto było zbyt rzadkie, dodać trochę mąki, gdyby było za twarde – trochę ciepłej wody. Uformować kulę, przykryć ściereczką i zostawić na 15 minut, by "odpoczęło".
Ciasto rozwałkować na grubość 3-4 mm, czyli trochę grubiej jak na zwykłe pierogi. Dużą szklanką wycinać kółka, nakładać farsz i dokładnie zlepiać. Brzegi można zrobić bardziej dekoracyjne, dociskając je widelcem. Ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i posmarować pozostałym stopionym masłem. Piec w 180 stopniach, aż zrobią się złociste (około pół godziny).
Pierożki doskonale smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno. Z tego powodu można je podawać:
- na obiad na ciepło, razem z sosem np. czosnkowym, doskonale smakują także popijane kefirem,
- na zimno jako zakąskę na imprezę do piwa lub wina,
- jako przekąska w podróży lub na pikniku :)
*można też, oczywiście, użyć mrożonego szpinaku. Tak z pół kilo powinno wystarczyć (w składnikach podałam masę całej rośliny przed oczyszczeniem, tak jak się kupuje na straganach, dlatego jest aż 0,7 kg)

Przepis znalazłam w książce Hanny Szymanderskiej "Pierogi świata", jednak nieco go zmodyfikowałam. Dołączam go do akcji akcji "Czas na piknik", którą organizuje Usagi :)
Może zainteresuje Cię również
Z cyklu "obiad na niedzielę"...
W tygodniu zazwyczaj jemy "na szybko". Czasem zdarza się wręcz, że obiadu nie ma, bo nikt nie ma czasu go ugotować. W niedzielę za to zawsze siadamy razem do stołu. Wspólny posiłek się celebruje.
Nie jesteśmy rodziną idealną. Ale ten jeden wspólny posiłek tygodniowo daje mi jakąś odrobinę poczucia "normalności". Można by powiedzieć, że nie jest ważne, co jemy, a ważne, że razem. Ale takie bardziej odświętne i ładnie podane danie zawsze przyjemniej wpływa na atmosferę... :)
 |
| polędwiczki w sosie pomarańczowym |
POLĘDWICZKI W SOSIE POMARAŃCZOWYM
(dla 4 osób)
- 500g polędwiczek wieprzowych,
- sok z 3 pomarańczy (co najmniej 1 szklanka),
- ćwierć szklanki białego wina,
- ząbek czosnku,
- łyżka jasnego sosu sojowego,
- łyżeczka mąki ziemniaczanej,
- sól i pieprz,
- 3-4 łyżki oleju,plastry pomarańczy do dekoracji
Umyte i osuszone polędwiczki podzielić na kilka części, oprószyć pieprzem i mąką ziemniaczaną. W głębokim rondlu rozgrzać mocno tłuszcz i obsmażyć polędwiczki na rumiano partiami, wyjąć, posolić i odłożyć na bok.
W tym samym naczyniu, nie wylewając tłuszczu, wlać sok pomarańczowy i sos sojowy, dodać przeciśnięty przez praskę czosnek i zagotować. Wlać wino, włożyć mięso i dusić pod lekko uchyloną pokrywką, aż sos wyraźnie się zredukuje (około 15-20 minut). Od czasu do czasu obracać mięso. Pokroić na plastry, podawać z kuskusem. Idealnie przygotowane polędwiczki powinny być soczyste i lekko różowe w środku. Do dekoracji można użyć plasterków pomarańczy.
Kuskus: 300g kuskusu wymieszać z płaską łyżeczką proszkowanego imbiru, zalać bulionem warzywnym tak, aby sięgał 0,5 cm ponad poziomem kaszki, przykryć i odstawić na 5-10 minut, po czym rozdrobnić widelcem.
Przepis znalazłam dość dawno temu w "Poradniku Domowym". Polecam, polędwiczki są bardzo smaczne, a do tego eleganckie i na pewno zdadzą egzamin przy niejednej "ważnej okazji" :)
Może zainteresuje Cię również
Zainspirowana przepisami na Smakerze oraz mojeprzepisy.pl upiekłam wczoraj duńskie ciastka owsiane, korzystając z wolnego, leniwego poniedziałku (ach, żeby poniedziałki zawsze takie mogły być!).
Ciastka wyszły mi strasznie duże, coś mnie poniosło za bardzo, a one dodatkowo urosły podczas pieczenia. Ale są bardzo smaczne, idealne do herbaty. Myślałam, że zamknę je w pudełku "na zapas" ale na moją rodzinę nie ma bata – połowy ciastek już nie ma... ;)

DUŃSKIE CIASTKA OWSIANE
2 szklanki mąki,
1 szklanka płatków owsianych,
1 kostka masła,
0,5-1 szklanki cukru,
1 paczka cukru wanilinowego,
łyżeczka sody,2 paczki orzeszków ziemnych w kolorowej cukrowej polewie (tzw. "kamyczków")
Wszystkie suche składniki razem wymieszać, wlać roztopione masło i dokładnie wyrobić ciasto. Dłońmi formować kulki, spłaszczać je i kłaść w odstępach (ciastka trochę rosną) na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piec w 170 stopniach przez 15-20 minut. Ostudzić na metalowej kratce.
Ciastka można długo przechowywać w zamkniętym pudełku :)
Moje uwagi: po wyjęciu ciasteczka są miękkie, gdy stygną – twardnieją. Następnego dnia (czyli dzisiaj) były jakby bardziej chrupkie i jak dla mnie – idealne, choć może nieco za słodkie. Dałam 1 szklankę cukru, zgodnie z przepisem, ale ta cukrowa polewa na orzeszkach robi swoje. Następnym razem dałabym pół szklanki cukru. No, chyba że będę je robić z innymi dodatkami, np. orzechami lub rodzynkami :) Z tej ilości składników wyszły mi 24 duże ciastka.
Może zainteresuje Cię również
Dziękuję moim rodzicom, że gdy byłam dzieckiem, nie wpychali we mnie na siłę pewnych osławionych przez propagandę produktów jako rzekomo Ultrazdrowe I Niezbędne Dla Rozwoju Dziecka. Na przykład szpinak. Albo owsianka. Z oboma produktami zetknęłam się dopiero w wieku późnonastoletnim i od razu zapałałam do nich ogromną, szczerą sympatią, nie przysłoniętą przez żadne traumy z dzieciństwa ;)
I tak dzisiaj na śniadanie skonsumowałam sobie owsiankę z przepisu znalezionego u abbry, z bananem i jogurtem greckim. Dodatek gęstego jogurtu greckiego nadaje owsiance oryginalny, pyszny smak. Do tego danie samo w sobie jest nieskomplikowane i pożywne – w sam raz na idealne śniadanie...
OWSIANKA BANANOWA Z JOGURTEM
(dla 1 osoby)
- 250ml mleka,
- 3-4 łyżki płatków owsianych błyskawicznych,
- 2-3 łyżki jogurtu greckiego,
- pół banana,
- 1 łyżka posiekanych orzechów laskowych lub włoskich,
- 1 łyżeczka miodu
Mleko zagotować, dodać płatki owsiane i gotować przez kilka minut, mieszając. Przelać do miseczki, dodać jogurt grecki, na to plasterki banana oraz posiekane orzechy włoskie. Całość polać miodem.
Może zainteresuje Cię również
Jestem uzależniona od tego deseru. Choć składa się tylko z kilku prostych składników, urzekł mnie smakiem, a właściwie całą gamą smaków i aromatów, które idealnie się komponują. Istny raj dla zmysłów.

BANANY W MLEKU KOKOSOWYM PO TAJSKU
(dla 4 osób)
4 duże, dojrzałe banany,
1,5 szklanki mleka kokosowego,
2 łyżki cukru pudru,
szczypta soli,
pół łyżeczki wody pomarańczowo-kwiatowej*,
1 łyżka posiekanej świeżej mięty,
2 łyżki płatków migdałowych**
W rondlu wymieszać mleko kokosowe z cukrem i solą. Banany obrać i pokroić na grube plasterki, dodać do mleka kokosowego. Delikatnie podgrzać, aż płyn się zagotuje i trzymać na małym ogniu jeszcze przez minutę. Dodać wodę pomarańczowo-kwiatową oraz posiekaną miętę. Przełożyć do salaterek.
Migdały zrumienić na suchej patelni, posypać nimi każdą porcję tuż przed podaniem.
Deser można jeść zarówno na ciepło, jak i na zimno. Mnie najbardziej smakuje w temperaturze pokojowej :)
* Wodę pomarańczowo-kwiatową można nabyć z sklepach tylu "Kuchnie świata", z powodzeniem można jednak zastąpić ją odrobiną aromatu pomarańczowego (takiego jak do ciast).
** Płatki migdałowe to tylko jedna z propozycji. W Tajlandii deser ten podaje się z uprażonymi i rozgniecionymi suchymi ziarnami fasoli mung. Można też dać posiekane orzechy laskowe.

A tak w ogóle... gapa ze mnie nie z tej ziemi. Tak szybko chciałam zrobić zdjęcia i zacząć jeść ten deser, że zupełnie zapomniałam posypać go tymi płatkami migdałów ;)
Przepis pochodzi z książeczki "Kuchnia tajska" z serii "Z kuchennej półeczki".
Może zainteresuje Cię również
Pierwszy raz pokusiłam się o zrobienie ryby dl mojej rodziny. Dotychczas jakoś nie bardzo się do tego kwapiłam, bo po pierwsze, jestem na nie uczulona, a po drugie, nienawidzę zapachu smażonych ryb ;) Przełamałam się jednak i postanowiłam wypróbować przepis na rybkę na parze z książeczki "Kuchnia tajska" z serii "Z kuchennej półeczki". Ja oczywiście nie mogłam jej jeść, ale rodzinie bardzo smakowała, a ja im wierzę na słowo ;)
ŻÓŁTE FILETY RYBNE PO TAJSKU (NA PARZE)
(przepis dla 4 osób)
- 500 g filetów rybnych,
- 1 małe chili,
- 1 mała cebula,
- 2 ząbki czosnku,
- 6 gałązek świeżej kolendry,
- 1 łyżeczka ziarenek kolendry,
- ½ łyżeczki kurkumy,
- ½ łyżeczki pieprzu,
- 2 łyżki tajskiego sosu rybnego (nie miałam, zastąpiłam jasnym sosem sojowym),
- 2-3 łyżki mleka kokosowego,
- 1 jajko,
- 2-3 łyżki mąki ryżowej
Mrożone filety rozmrozić, ze świeżych usunąć skórę. Każdy filet przekroić na 2-3 kawałki.
Chili bez pestek, czosnek, świeżą kolendrę i ziarenka kolendry rozetrzeć w moździerzu na gładką pastę, dodać kurkumę, pieprz, sos rybny (sojowy), mleko kokosowe i ubite jajko i wszystko razem wymieszać. Można też po prostu te składniki razem zmiksować w blenderze :)
Kawałki ryby zamoczyć dokładnie w tej "miksturze", następnie obtoczyć w mące ryżowej.
Gotować na parze 12-15 minut.
Rybę podawać z dodatkowym sosem sojowym, z ryżem i podsmażoną na patelni chińską mieszanką warzywną lub inną sałatką :)
Może zainteresuje Cię również
Przepis, który znalazłam na blogu Mafilki, to naprawdę fajny pomysł na wykorzystanie kurczaka z rosołu. Uwielbiam risotto pod każdą postacią. To było i smaczne, i sycące...
RISOTTO Z KURCZAKIEM I FASOLĄ
(dla 4 osób)
250g ryżu do risotto,
ok. 300g mięsa kurczaka z rosołu (ja dałam z 2 udek),
ok. 500ml rosołu z kurczaka,
1 cebula,
300g pieczarek,
1 puszka czerwonej fasoli,
1 puszka białej fasoli,
2 łyżki oliwy,
20g masła,
natka pietruszki,
sól i pieprz
Na patelni rozgrzać oliwę z masłem i podsmażyć pokrojoną cebulę. Pieczarki umyć, pokroić na mniejsze kawałki, dodać do cebuli i nieco posolić. Przykryć i dusić, aż puszczą sok. Wtedy wsypać ryż, zamieszać i poczekać, aż wchłonie pieczarkowy sok. Dolać rosół, przykryć gotować na małym ogniu, aż wchłonie płyn i będzie miękki i kremowy (w razie potrzeby dolać jeszcze trochę rosołu). Na koniec dodać pokrojone mięso i odcedzoną fasolę i gotować jeszcze chwilę, aż się zagrzeją. Całość doprawić pieprzem i posypać natką pietruszki.
Może zainteresuje Cię również