Placki ziemniaczano-szpinakowe z twarożkiem

Sama nie wiem od czego zacząć. Czy od tego, że dopiero niedawno dowiedziałam się, że z młodych ziemniaków również można robić placki ziemniaczane? Czy od tego, że szukając potrawy ze szpinakiem do akcji wedelki, trafiłam na przepis na placki ziemniaczano-szpinakowe w gazetce „To jest pyszne” (1/2011)? Czy od tego, że jak zwykle nakombinowałam, używając młodych ziemniaków i wprowadzając parę modyfikacji, bo ciekawa byłam, jak takie placki mogą smakować? Czy od tego, że za późno wybrałam się dziś na nasz borkowski bazarek, bo gdy przyszłam, zobaczyłam już tylko puste skrzynki po świeżym szpinaku i musiałam zadowolić się mrożonym?
Tak czy siak, finał był taki, że placki wyszły pyszne, delikatne, chyba najlepsze jakie jadłam, a ziołowy serek fantastycznie do nich pasował. :)



PLACKI ZIEMNIACZANO-SZPINAKOWE Z TWAROŻKIEM
300g mrożonego szpinaku w liściach,
1 kg ziemniaków,
1 cebula,
2 jajka,
2 łyżki mąki,
250g twarożku,
3 łyżki śmietany,
ok. 5 łyżek mleka,
pół pęczka rzodkiewek,
szczypiorek lub zielona cebulka,
świeża mięta i szałwia (po 2-3 listki),
zioła prowansalskie (suszone),
sól i pieprz,
olej do smażenia

Szpinak rozmrozić i odcisnąć. Ziemniaki obrać, umyć, zetrzeć na tarce i odcisnąć (młode zawierają dużo wody). Cebulę drobno posiekać, wymieszać z ziemniakami i szpinakiem. Wbić jajka, wsypać mąkę, doprawić solą i pieprzem i dokładnie wymieszać.
Na patelni rozgrzać olej i usmażyć małe placki (powinno ich wyjść ok. 14-15 szt.). Gotowe placki układać na talerzu wyłożonym papierowymi ręcznikami, aby odsączyć nadmiar tłuszczu. Trzymać w cieple.

Twarożek zmiksować ze śmietaną i mlekiem. Rzodkiewkę i szczypiorek (bądź zieloną cebulkę) drobno pokroić. Większość dodać do serka, zostawiając trochę do dekoracji. Do serka dodać posiekaną miętę i szałwię oraz szczyptę ziół prowansalskich. Doprawić do smaku solą i pieprzem. Wymieszać.
Placki podawać z twarożkiem.